Dag 45 Darwin

Laatste volledige dag in Australië is aangebroken. Deze vakantie is echt voorbij gevlogen. Zo ontzettend veel gedaan en herinneringen gemaakt. Maar nog een dag hier te gaan in Darwin. Ik was niet van plan om hier een volledige dag te blijven dus deze dag heb ik eigenlijk ‘gewonnen’ door Katherine over te slaan. Niet echt een plan voor vandaag dus, maar genoeg te doen hier.

Ik begin bij het centrum langs het water waar ik in lange tijd weer eens uitzicht heb op water. Het is de haven van Darwin dus nog niet de oceaan maar het was al even geleden.

Ook is hier veel informatie te vinden over het bombardement in de tweede wereldoorlog waar ik het bij Adelaide River al over heb gehad. Japan had in december 1941 Pearl Harbour gebombardeerd en vanaf toen was de dreiging hoog hier in de regio. Japan had namelijk olie nodig om oorlog te kunnen voeren en zoveel hadden ze zelf niet. Dus moest dat uit Indonesie komen maar voordat ze dat konden bezetten moesten eerst de concurrenten in de buurt uitgeschakeld worden. Aan deze kant was dat dus Darwin en Timor.

Darwin en Australië dachten dat ze beschermd zouden worden door Engeland want die hadden schepen liggen in Singapore. Dus ze hadden zelf niet zoveel gedaan aan hun eigen bescherming (It can’t happen here’). Nou dat bleek niet zo’n best besluit. Overigens was na het bombardement op Pearl Harbour al besloten om deze omgeving zoveel mogelijk te ontruimen. Alleen noodzakelijk personeel en militairen mochten nog blijven. Pas in 1946 mochten de bewoners weer terug keren.

Na dit hele verhaal loop ik een rondje door het centrum van Darwin. Het is zondagochtend dus vrij rustig. Wel vallen de vele muurschilderingen op. Hieronder een kleine selectie:

Ook is alles al in kerststemming. Sinterklaas is pas gisteren aangekomen in Nederland, maar hier kan je op de foto met de kerstman. Lekker in tropische stemming. Ook Candycane Lane is al volledig ingericht.

Ik haal een lunch bij de plaatselijke Woolies en neem deze mee naar het East Point Reserve. Hier heb ik een mooi uitzicht op het centrum.

Dan heb ik wel behoefte aan wat airco en ik ga naar het MAGNT (Museum and Art Galery of the Northern Territory). Een lokaal museum met van alles wat, bijv. inheemse kunst:

Maar ook krokodil Sweetheart, die niet zo aardig was. Hij bedreigde de lokale vissers dus moest hij (ja het was een mannetje) verplaatst worden. Dat lukte niet zo goed want hij overleed daarbij en nu staat ‘ie opgezet in dit museum.

Ook een belangrijk deel is gewijd aan Cyclone Tracy. Even terug naar het bombardement van de WWII, daarna is Darwin weer helemaal opgebouwd tot een volledige stad. Tot aan kerst 1974 dan want toen kwam Tracy langs en vernielde 80% van alle huizen! Opnieuw werd iedereen geëvacueerd via vliegtuig en bussen. Dat is het lastige van Darwin, het ligt echt ver van andere grote steden vandaan. Maar opnieuw hebben ze alles weer opgebouwd maar 60% van de bewoners zou nooit meer terug keren. Vandaag de dag is het florerende stad met zo’n 140.000 inwoners, de helft van het totaal aantal inwoners in Northern Territory.

Na deze toch wel boeiende culturele dag, rijd ik terug naar het motel en start met het inpakken van de koffers. Alles pas er gelukkig makkelijk in, morgen maar even kijken wat het gewicht is. Ik ben ook al ingecheckt voor de vluchten, eerst naar Singapore en dan naar Amsterdam via München.

 

Dag 44 Cooinda (Kakadu NP) - Darwin

Nadat alles weer in de auto ingepakt is, rijd ik naar het Burrunkuy (Nourlangie) deel van Kakadu. Uiteraard is het alweer lekker warm. Als ik begin met de wandeling is het 32 graden en een uur later is het al 38 graden. Ook houden de rotsen de warmte vast, kortom als je iets wil doen dan moet het ’s ochtends en ook dan is het al (te) warm.

De oorspronkelijke bevolking heeft ook zes seizoenen hier: Premonsoon (dat is nu), Monsoon (dec-mrt), Knock’em down storms (apr), Cooler but still humid (mei-jun), Cold (jun-aug) en Hot and dry (aug-okt). Uiteraard hangt dit allemaal samen met welke dieren er zijn, wat deze dieren doen, welke planten er in bloei komen etc. Er zijn dus geen vaste data oid voor wanneer dit seizoen ingaat.

Vanochtend bezoek ik de rockart in dit gebied en deze is een stuk jonger dan die van gisteren. Een voorbeeld waar je dit aan kunt zien, is een tekening waarop een geweer te zien is.

Je mag niet van alle rockart foto’s maken, maar deze wel en hierop staat Lightning man (rechtsboven). Dit verhaal hangt samen met het vele onweer dat hier ieder jaar overtrekt. De band om hem heen is de bliksem en de hamers op zijn ellebogen en knieën de donder.

Deze tekening laat zien dat deze plek een verzamelplek was voor de verschillende families om bijv feest te vieren (dansen).

Nog een paar mooie exemplaren:

Je kan hier ook nog een stukje omhoog lopen. De rotsen hier hebben ook allemaal betekenissen in de verhalen van de lokale bewoners.

Na een uurtje ben ik weer terug bij het begin en stap dankbaar in de auto met airco. Pff die hitte ga ik thuis niet missen ondanks de kou en regen. Ik vroeg het gisteren bij het visitor centre en die ranger gaf aan, hoe lang je hier ook woont, je raakt er nooit aan gewend.

Ik rijd dan richting Jabiru en vervolgens naar Darwin. Ik stop dan nog even bij de Mamukala Wetlands. Die staan nu nog niet onder water dus nog niet heel veel vogels te zien, maar wel heel veel kaketoes.

Dan is het tijd om het laatste stuk van deze vakantie te gaan rijden naar Darwin. Podcast op en gaan, nog wel even een stop bij het toegangsbord en er moet ook nog een cache gevonden worden.

In Palmerston kom ik weer terug in de bewoonde wereld en ga naar een winkelcentrum. Wat een drukte ineens weer na 1,5 week rust. Ik haal nog even de laatste boodschappen voordat ik incheck in m’n hotel in Darwin. Die ga ik morgen wel verkennen, vanmiddag lekker bijkomen bij het zwembad!

Dag 43 Kakadu National Park

Toch wel lekker om weer eens twee nachten op één plek te hebben, even geen koffer en auto inpakken. Vandaag ben ik nog de hele dag in Kakadu NP, dat tweemaal op de UNESCO werelderfgoedlijst staat. Zowel voor de natuur als de culturele achtergrond. Vandaag ga ik dat laatste bezoeken. Ik rijd eerst helemaal naar het uiterste puntje van Kakadu: Ubirr. Om even een idee te geven hoe ver dat is, het is een uur rijden vanaf de camping, dat al op 1,5 uur rijden van de Stuart Highway ligt.

Ubirr staat bekend om zijn rockart en is een wandeling gemaakt om ze te kunnen zien (en te beschermen). Het is onduidelijk om precies te zeggen hoe oud ze zijn maar aan de onderwerpen kan ook een hoop worden afgelezen. Zo is er bijv een tekening van een Thylacine die al eeuwen is uitgestorven.

En hier is een tekening van een schildpad die pas sinds 2000 jaar hier te vinden is. Dat zijn dus duidelijk jongere tekeningen.

Het bijzondere aan deze rockart zijn de X-ray tekeningen, zoals bij deze vis. Niet alleen de buitenkant is getekend, maar ook de ingewanden en de ruggengraat staan erop.

Sommige tekeningen vertellen verhalen, over dat je bijv niet mag stelen:

Of deze over een meisje dat Barramundi op een verkeerd tijdstip in het jaar at en daarmee bepaalde wetten heeft gebroken.

Nog een paar andere mooie exemplaren:

Ook is hier een uitzichtpunt dus ik klim even omhoog, het is weer behoorlijk warm vandaag, zo’n 38 graden. Dus veel drinken is wel belangrijk.

Na dit rondje ga ik even afkoelen in de airco van de auto en rijd naar Cahills Crossing. Dat is een doorgang van de Arnhem Highway door de East Alligator River. Dit kan uiteraard alleen bij laag water. Het is best druk, deze ene na de andere auto en vrachtwagen gaat hier door heen.

Op de terugweg naar de camping stop ik nog even in Jabiru. Dat is de grootste plaats in Kakadu, er wonen zo’n 1000 mensen. In het natte seizoen (vanaf december) kan dit plaatsje afgesloten raken van de buitenwereld door de grote hoeveelheid regen die er valt. De snelwegen komen dan volledig onder water te staan. Onderweg zie je dan ook van deze meters die aangeven hoe diep het water is.

Ook ga ik in Jabiru nog even naar het bezoekerscentrum. Ik doe nog wat ideeën op voor wandelingen van morgen maar vanmiddag ga ik lekker bij het zwembad liggen. Dat heb ik wel even verdiend in deze hitte!

 

 

Dag 42 Batchelor - Cooinda (Kakadu NP)

Nog maar een paar dagen te gaan in deze vakantie en vandaag ga ik naar het laatste Nationale Park, Kakadu. Vanuit Batchelor moet ik eerst een stukje terug rijden over de Stuart Highway. Het eerste dorpje dat ik dan tegenkom, is Adelaide River. Mooie plek om even te tanken maar er is nog iets anders hier: de War Cemetary.

Ik had daar nog nooit zo over nagedacht maar ook Australië is gebombardeerd in de Tweede Wereldoorlog. In december 1941 stapte Japan de oorlog in en twee maanden later bombardeerde Japan Darwin en omliggend gebied. Bij deze begraafplaats is veel informatie hierover te vinden, mooi gedaan zo onder een afdakje inclusief ventilatoren. Overigens is het vandaag wel warm maar niet zo vochtig, dat scheelt wel een hoop.

Na dit interessante uitstapje rijd ik naar Kakadu NP. Dat is één van de grootste nationale parken van Australië, zo’n 20.000 km2. Er loopt één wag door het park heen in een soort halve cirkel en komt dan weer uit op de Stuart Highway. Ik ga bij Pine Creek deze weg op en het is megarustig. Ik kom zelden een auto tegen. Bij Bukbukluk strek ik even m’n benen met een klein rondje.

Volgende stop in bij het Warradjan Aboriginal Culture Centre. Hier wordt de geschiedenis en verhalen van de lokale bevolking uitgelegd. De Aborginals hebben allerlei verhalen over het ontstaan van Kakadu NP. Binnen mogen geen foto’s gemaakt worden.

Vlakbij dit centrum ligt Cooinda en daar ga ik twee nachten ‘glampen’. Ook boek ik hier een ‘cruise’ op de Yellow River voor vanmiddag.

De cruise vertrekt om 16.30 uur en naast mij is nog een Italiaans koppel op de boot. Heel klein groepje dus en volgens de gids ook niet echt normaal ondanks dat het laagseizoen is. Maar best lekker want we kunnen zo over de boot heen lopen zonder dat we andere mensen hinderen.

Kakadu staat o.a. bekend om zijn vele vogelsoorten. Tijdens de cruise krijgen we ook genoeg verschillende vogels te zien. Hieronder een kleine selectie.

Naast vogels zien we ook nog andere dieren: waterbuffels, wilde paarden en een dingo.

Maar waar we echt voor komen, zijn natuurlijk de krokodillen. Nou die zijn ook in grote getale aanwezig!

De één na de ander zien we totdat ik ineens aan de rechterkant een krokodil uit het water zie komen met iets in z’n mond. De gids vaart ons erheen en het blijkt de dat krokodil net een vis heeft gevangen. Wow wat een gaaf gezicht, zelfs de gids is foto’s aan het maken want dit heeft hij ook nog niet vaak gezien.

Als de zon zakt dan komen de krokodillen meer in actie. Ook zien we nog twee krokodillen met elkaar vechten.

Na twee uur varen zijn we weer terug bij het begin en wat was dit een mooie tocht. De gids raakt er ook niet over uitgepraat en maakt me (de Italianen spreken geen Engels) wel duidelijk dat dit niet 13 in een dozijn cruise was.

Morgen ga ik een ander deel van Kakadu verkennen maar het begin was al erg mooi!