Dag 19 Jervis Bay

Na een prima nachtje in mijn stacaravan doe ik vanochtend rustig aan. Even dit blog bijwerken en dan een ontbijtje. Ik ga vandaag naar Booderee National Park dat tot 1995 nog Jervis Bay NP heette. In dat jaar is het ‘terug’gegeven aan de Aboriginal Community die het Booderee (Bay of Plenty) noemden.

Dit stukje Australië is een apart stukje. Klein geschiedenislesje, die je ook mag overslaan 😉. In 1901 zijn de verschillende staten van Australië (Queensland, New South Wales, Victoria, Tasmanië, South Australia en West Australia) verenigd tot wat nu Australië is. Hiervoor waren het aparte koloniën (eigenlijk zouden Fiji en Nieuw-Zeeland ook meedoen maar die zijn op een gegeven moment afgehaakt). Er moest een hoofdstad komen en toen is besloten dat dit in een apart gebied (‘Territory’) zou komen, dus niet in één van de staten. Canberra werd gesticht en het gebied er omheen heet nu Australian Capital Territory (ACT). Het lastige was dat Canberra geen toegang heeft tot een haven want het is compleet omgeven door New South Wales. Daar komt Jervis Bay om de hoek kijken, want dat ligt wel aan het water. Er is daarom hier een aparte Territory gesticht: Jervis Bay Terriroty. Het kleinste van Australië. Verder is het erg ingewikkeld want ze horen niet bij ACT op bepaalde gebieden en bij sommige zaken weer wel. Booderee NP dat ik vandaag bezoek, hoort bij Jervis Bay Territory, terwijl het omliggende Jervis Bay bij New South Wales hoort. 

Geschiedenislesje is weer voorbij, ik ga vandaag dus de kleinste Territory van Australië verkennen. De ingang ligt op zo’n kwartiertje rijden van de camping en ik moet hier voor het eerst toegang betalen voor een nationaal park. Daarna stop ik even bij het Visitor Centre (waar echt veel meer van te maken is) en vraag naar advies voor een leuke wandeling. Die blijkt helemaal aan het einde van de weg te liggen dus daar rijd ik naar toe. Ik ga de Munyunga Waraga Dhugan Trail lopen, die is ruim 5 km en volgens het bord ga ik daar 2,5 uur over doen. Het eerste deel gaat door verschillende soorten bossen.

De Eucalyptus boom (hier Scribbly Gum genoemd) heeft patronen op de bast van de boom. Hier heeft de larve van de Scribbly Gum Moth in geleefd. Deze graaft een tunnel om te kunnen eten voordat het uitvliegt als een mot.

Na de bossen loop ik langs het water wat een schitterend uitzicht geeft op de verschillende kliffen in de omgeving, waaronder Devil’s Elbow.

Daarna heb ik zicht op Bowen Island waar een kolonie pinguins zou moeten leven. Ik denk dat ze even uit eten waren, want ook met de verrekijker waren ze niet te spotten.

Als laatste heb ik zicht op Murray’s Beach. Het is jammer dat het zo hard waait want het is een schitterende omgeving. Tot nu toe heb ik best geluk gehad met het weer (behalve de regen in Singapore), het heeft wel geregend maar dan ’s nachts. De komende dagen schijnen wel wat minder te worden.

Ik bezoek na dit rondje (dat zeker korter dan 2,5 uur duurde) nog wat andere delen van dit mooie Nationale Park waaronder Green Patch en de Botanic Gardens. Ook spot ik onderweg nog een Kookaburra.

Dan is het tijd om terug te keren naar de camping en te relaxen. Dat is ook wel even lekker. Morgen wordt weer een reisdag! 

Dag 18 Sydney - Jervis Bay

Het is tijd om Sydney te verlaten dus ik zoek al m’n spullen bij elkaar en laad de auto weer in. De komende 2 weken ga ik (met een omweg) naar Melbourne reizen en daar neem ik afscheid van deze auto. Maar genoeg te zien en te beleven de komende dagen en te beginnen met vandaag, een mooie autorit naar Jervis Bay. Dat is een rit van zo’n 2,5 uur maar ik ga wat uitstapjes maken zodat ik er uiteindelijk de hele dag over ga doen. Allereerst rijd ik door Royal National Park heen naar het begin van de Grand Pacific Drive.

Deze toeristische route loopt langs de kust van Bald Hill Lookout tot aan Nowra. Dit stuk is een perfecte plek om te hanggliden en heeft daardoor ook bijgedragen aan de ontwikkeling van het vliegtuig. Als eerste stop ik bij Bald Hill om daarna over de Seabridge te rijden.

In Port Kembla bezoek ik Hill 60. Tijdens de WOII zijn hier flinke gevechten geweest tussen de Duitsers en geallieerden maar nu is het een rustige plek waar vooral de pelikanen aan het ‘hanggliden’ zijn.

Volgende stop is Kiama. Dit dorpje heeft een blowhole waar jaarlijks zo’n 900.000 bezoekers op af komen. Het schijnt de grootste ter wereld te zijn en die moet ik uiteraard ook even bewonderen. Nou ik word niet teleurgesteld, hij doet z’n best vandaag. Geen natuurattractie in Australië zonder recreatiemogelijkheid dus er zijn hier ook zgn. rockpools gecreëerd waar je in kunt zwemmen.

Ik stop nog een aantal keer op weg naar Jervis Bay waaronder bij 7-Mile Beach. Je raadt het vast al, deze is 7 mijl lang. Soms heeft het beestje het juiste naampje.

Hierna is het tijd om het laatste stuk naar Jervis Bay te rijden. Ik heb een stacaravan gehuurd op een recreatiepark en morgen ben ik ook nog hier om de omgeving te verkennen!

 

 

Dag 17 Sydney

Vandaag is m’n laatste dag in Sydney, 2 dagen en een beetje is eigenlijk veel te kort, maar ik denk dat ik de hoogtepunten wel heb gezien. Vandaag ga ik letterlijk een hoogtepunt zien want ik ga de Harbour Bridge beklimmen! Maar daarover later meer. Ik neem weer de welbekende trein maar stap deze keer wat later uit, bij Circular Quay. Voordat ik de brug beklimmen ga, ga ik eerst wat van de geschiedenis leren en dat kan bij de Pylon Lookout. Eén van de pylons kan bezocht worden en de ingang ligt op de brug zelf. Dit betekent al een hoop trappen beklimmen om op de brug te komen en binnenin de pylon nog 200 treden. Maar ik word beloond met een prachtig uitzicht!

Een paar weetjes over de brug: het duurde bijna 8 jaar om ‘m te maken, in 1934 werd ‘ie geopend, hij kostte 10 miljoen pond en 14 mensen zijn omgekomen bij de bouw. Dit vooral omdat ze niet gezekerd werkten. Dat is gelukkig vandaag wel anders als ik de brug ga beklimmen. Op het hoogste punt ben je 134 boven zeeniveau en er zitten 6 miljoen klinknagels in, dat is het dubbele van de hoeveelheid in de Eiffeltoren.

Ik ben helemaal voorbereid op de klim en ik loop weer naar straatniveau waar de ingang zit van de Bridgeclimb. De groep bestaat uit 14 klimmers en gids Eliyana. Als eerste krijgen we een filmpje te zien dat dit Aboriginal land is en dat deze organisatie dat erkent. Bijna bij alles wat ik tot nu heb bezocht in Australië maakt die ‘disclaimer’. Daarna moeten we een blaastest doen want je mag niet ‘dronken’ naar boven. Dan krijgen we allemaal een charmante en veel te grote overall en mogen we ons omkleden. Alles wat kan vallen moet je in je kluisje laten, dus ook fototoestel, telefoon, horloge en zelf grote haarelastiekjes. Ze zijn zo streng dat je na het omkleden wordt gecontroleerd met een metaaldetector.

Dan krijgen we ons harnas aangemeten, worden de zonnebrillen en petten vastgezet aan je overall en krijgen we een oefenrondje op de trappen die we straks ook moeten beklimmen. Dit om te kijken of je het aankan en het principe snapt van het zekeren.

Als we helemaal goedgekeurd zijn, gaan we daadwerkelijk van start. We worden voordat we de brug opgaan vastgezet met je harnas aan een lijn en daar ga je pas vanaf bij het verlaten van de brug. Het eerste stuk lopen we over een smal deel onder de brug door totdat we bij de steile trappen aankomen die we eerder geoefend hebben. Daarna is het kruip door sluip door en komen we aan bij het begin van de echte klim. Wow hier zit je al gelijk erg hoog. Ik ben nr 3 in de rij dus ik kan steeds lekker genieten totdat iedereen boven of aangesloten is.

We stoppen regelmatig op de weg naar boven en het rare is dat je helemaal niet doorhebt dat je op een brug staat. De ‘vloer’ onder je is niet open dus je kunt niet naar beneden kijken en daardoor heb je het idee dat je op een uitkijktoren staat oid. Ook het feit dat je gezekerd bent, voegt wel toe aan het gevoel van veiligheid. Het eerste deel heeft een schitterend uitzicht op het Opera House en het centrum van Sydney. Ook kan je helemaal de baai van Sydney in kijken, bijv. ook naar Manly waar ik gister was. Als we bijna boven zijn, maakt de gids van iedereen de foto’s.

Dan lopen we het laatste deel naar de top. Wow wat hoog en wat gaaf. We moeten aan de andere kant naar beneden dus we moeten bovenop oversteken. Ook hier worden nog wat foto’s gemaakt.

Aan de andere kant van de brug is er uitzicht op o.a. Daling Harbour en een het andere deel van Sydney. Je kan nu pas zien hoe groot en uitgestrekt het is! Naar beneden gaan we een stuk sneller en doen eigenlijk alles in omgekeerde volgorde. Als we dan weer van de gezekerde lijn afgehaald worden, mogen we zeggen dat we de brug beklommen hebben! Ook krijg ik een certificaat als bewijs 😊.

Inmiddels zijn we 3 uur verder en ga ik even bijkomen van dit alles met een hele late lunch, of vroeg avondeten, geen idee eigenlijk. Daarna neem ik de tram terug naar het Queen Victoria Building en loop dan via de Pyrmont Bridge naar Darling Harbour. Via Chinatown loop ik naar Central Station en dan is het wel weer mooi geweest voor vandaag. Het was een schitterende dag in Sydney maar morgen moet ik (helaas) weer verder.

 

Dag 16 Sydney

Vanochtend neem ik weer de trein naar het centrum van Sydney, dit keer vanaf het andere station zodat ik sneller in het centrum ben. Dit scheelt wel een hoop! Ik stap uit bij Tower Hall en loop richting Hyde Park omdat ik een free (nou ja, meer pay-what-you-like) walking tour ga doen. Ik heb er al meerdere gedaan over de hele wereld en ze zijn meestal prima. Het is vaak een leuke kennismaking met een stad. Ik loop ben iets te vroeg dus ik loop een rondje door Hyde Park waar ook het ANZAC War Memorial staat.

Dan ga ik richting Archibald Fountain waar we moeten verzamelen bij onze gids Lily. Lily heeft wel een zwaar Russisch accent dus goed luisteren dan maar. We starten bij de St Mary’s Kathedraal. Leuk feitje is dat de twee torentjes die je rechts ziet, pas in 2000 erop zijn gezet. De kathedraal stamt al uit 1868 maar ze dachten laten we ‘m even voor de Olympische Spelen toch maar even afmaken.

Dit deel van Sydney is bedacht door de toenmalige gouverneur Macquarie, die werkelijk aan alles z’n naam heeft gegeven. Inclusief het Port Macquarie waar ik een paar dagen gelden was. Ik sprak het uit als ‘mekkerie’, maar het is blijkbaar ‘mecorie’. Dat heb ik toch wel dat Australiërs het anders uitspreken dan ik 😉.

We lopen langzaam richting het Opera House en de Harbour Bridge. In dit deel kwamen de Engelsen aan land en stichten hier de eerste stad in Australië. Het oudste deel van Sydney heet The Rocks naar het rotsachtige gebied. Het is hier vandaag gezellig druk door de markt die er in het weekend is.

Bij de brug neem ik na 2,5 uur afscheid van Lily en ga dan richting Circular Quay. Hiervandaan vertrekken de ferry's naar verschillende bestemmingen. Ik neem de ferry naar Manly, die doet er een half uur over en vaart door de baai van Sydney. Dat is een stuk goedkoper dan met een georganiseerde riviercruise meegaan. Onderweg heb ik een schitterend uitzicht op het Opera House, het centrum van Sydney en natuurlijk de Harbour Bridge.

In Manly loop ik naar het strand voordat ik weer de ferry terug neem naar het centrum.

In het centrum loop ik nog een stukje door de botanische tuinen voordat ik bij Tower Hall weer de trein terug neem naar het hotel. Morgen weer een ander stukje Sydney verkennen!

Dag 15 Katoomba - Sydney

Inmiddels ben ik alweer twee weken op pad en de tijd vliegt hier! Vandaag ben ik nog een ochtend in de Blue Mountains. Ik loop eerst een rondje door het centrum van Katoomba. De mevrouw in het informatiecentrum noemde het ‘quaint’ (schilderachtig) maar ik denk toch meer aan vergane glorie. Sowieso zouden we in Nederland eerder een likje verf over iets halen of iets opknappen, ook bij de huizen.

Dan is het tijd om een dorpje verder te gaan: Wentworth Falls. Eén keer raden welke waterval ik hier ga bezoeken 😉. Als eerste ga ik naar het uitzichtpunt. Het is weer schitterend hier!

Dan loop ik zo’n 200 trappen naar beneden om dan langs de Undercliff track naar de bovenkant van de Wentworth Falls te lopen.

Uiteraard moet het stuk weer terug omhoog gelopen worden en dan is het tijd om deze mooie omgeving te verlaten. Volgende bestemming is Sydney en daar is het een stuk drukker dan in de Blue Mountains. Als eerste check ik in in m’n hotel in een buitenwijk want ik heb niet zo’n zin om met m’n auto de stad te moeten doorkruisen. Hierna loop ik naar het dichtstbijzijnde station om de trein te pakken naar het centrum. Dit blijkt een stoptrein te zijn, pff die doet er eventjes over. Maar goed ik heb geen haast.

Ik stap uit in het centrum bij Town Hall en raak dan verdwaald in het Queen Victoria Building. Wat is dit een groot gebouw met verschillende verdiepingen en uitgangen. Dat is wel even wennen weer in zo’n grote stad. In het midden van het gebouw hangt de Royal Clock. Er zijn allerlei scenes te zien uit de Engelse geschiedenis.

De middag besteed ik in het centrum van Sydney, er zijn miljoenen (vooral dure) winkels (zo lijkt het). Elk merk heeft hier wel zijn flagshipstore en op elke hoek zit wel weer een nieuw warenhuis. Ik loop ook nog even Dymocks naar binnen, de grootste boekenzaak van Australië. Hier kan je makkelijk een dag spenderen.

Na deze eerste verkenning ga ik weer met de trein terug naar het hotel. Dit keer neem ik een andere trein die minder stopt maar waarmee ik iets verder moet lopen. Nou ik vind dit een stuk beter! Morgen weer verder in Sydney.