Dag 10 Brisbane - Byron Bay

Het is alweer tijd om verder te reizen, dus ik pak alles weer in en stop het in de auto. Toch lekker zo’n ruime auto, het past er makkelijk in! Ik ga de komede week naar Sydney reizen dat hier al op de borden staat (een kleine 1000 km nog). Maar eerst staan andere bezienswaardigheden op het programma. Eindbestemming van vandaag is Byron Bay, maar voordat ik daar heen rijd, maak ik een kleine omweg via de Tamborine Mountains. Je moet alles wel goed van te voren plannen hier want ik vind dat het op de snelweg slecht aangegeven staat. Ook weet je bij een afslag niet hoe ver iets nog is.

De Tamborine Mountains liggen op de Scenic Rim en om er te komen moet je omhoog rijden via een bergweg. Tenminste zo noemen ze het hier maar het zijn een paar bochten met wat steile stukken. Wel een hele mooie route. In Tamborine ga ik langs de plaatselijke informatiecentrum en kies een wandeling uit naar een waterval door het regenwoud: Curtis Falls.

Alle wandelingen in Australië worden hier ingedeeld op niveau van 1 tot 4. Dit is een niveau 3 dat betekent dat het wel voor iedereen die goed ter been geschikt is maar mogelijk wel met steile stukken en trappen. Deze info staat allemaal op het bord aan het begin van de wandeling maar ik kom toch een mevrouw met een rollator tegen. Tsja dat gaat helaas niet lukken.

Na een klein kwartiertje kom ik aan bij de Curtis Falls, genoemd naar één van de eerste bewoners hier. Deze familie haalde hier het hout vandaan en bouwde een watermolen in dit riviertje.

Het is een schitterende omgeving en ik kom ook nog wat wildlife tegen: een Australische Reuzenskink. Ik heb niet zoveel verstand van skinken maar deze lijkt me inderdaad best groot.

Na deze ontmoeting loop ik weer terug naar boven en dat is inderdaad best pittig. En zeker niet te doen met een rollator 😉. Eenmaal boven sta ik m’n parkeerplaats af aan iemand anders en rijd naar een uitzichtpunt hier in de buurt: Rotary Lookout. Dit gebied is echt uitgestrekt.

Het is dan tijd om een stukje verder te rijden en wel naar Burleigh Heads NP. Ook daar is het erg druk want het is zondag en er hier een strand en zwemgelegenheid. Waar ik gewend ben van Nationale Parken in Amerika is dat het vooral om de natuur en wandelen draait, hebben de parken hier meer een dubbelfunctie met recreatie. Niets mis mee, maar het is wel lastig met parkeren. Na een paar rondjes rijden, heb ik geluk dat iemand weggaat en ga ik een stukje wandelen. Ik kies voor de Oceanview track heen en dan door het regenwoud weer terug. Hier kom ik een andere vriend tegen, een Lesueurs Wateragame. 

Na deze toch wel pittige wandeling, vooral het tweede deel, is het tijd om naar Byron Bay te rijden. Dat kost me een extra uur want ik ga naar een andere staat, namelijk New South Wales en daar is het tijdverschil 9 uur met Nederland. Over twee weken zal dat 10 uur zijn want dan gaat de wintertijd in in Nederland. De zomertijd is hier op 1 oktober ingegaan. In Byron Bay heb ik een hut geboekt op een camping, dat is ook weleens leuk voor de afwisseling. Nog even snel boodschappen doen en dan gaat de zon alweer onder!

Dag 9 Brisbane

Vandaag ga ik Brisbane verkennen en na het ontbijt loop ik naar de bushalte. Ze hebben hier nog geen metro (daar zijn ze druk mee bezig om deze aan te leggen voor de Olympische Spelen) maar de bus heeft vrije doorgang naar het centrum via de ‘busway’. Binnen 10 minuten sta ik in hartje centrum.

Ik heb om 10.30 uur een kaartje voor de Clock Tower van City Hall maar als ik daar aan kom, is het nogal chaotisch en druk. Er is een referendum vandaag over of de ‘Indigenious People (Aboriginal and Torres Strait Islander people)’ een zeggenschap mogen hebben in het parlement. In Nieuw-Zeeland is dat al zo, maar hier is itt bijv ook Canada nog geen verdrag. Voor het referendum moeten niet alleen de Australiërs in een meerderheid voor stemmen, maar ook van de deelstaten moet een meerderheid voor zijn. Er zijn 6 deelstaten en 4 is dus nodig voor een meerderheid. Al snel bleek vandaag dat dat laatste  niet ging lukken dus het wordt een ‘nee’ terwijl in delen van Australië door het tijdsverschil de stembussen nog open zijn.

Australië kent een stemplicht dus het is lekker druk in het stadhuis. Ik moet op de 3^e verdieping zijn maar het lukt me niet om een lift (of trap) te vinden die naar de 3^e gaat. Als ik dan eindelijk de juiste gevonden heb, blijk ik te laat te zijn voor de tour. Dus ik boek ‘m maar om naar later vandaag.

Dan maar eerst een rondje door het centrum te beginnen met de Queen Street Mall waar je alle winkels kan vinden die je nodig hebt. Daarna via de Cathedral of St Stephen naar het ANZAC Square waar de ibissen lekker van het water genieten. ANZAC staat voor Australian and New Zealand Army Corps en is ook een officiële vrije dag hier.

Na St John’s Cathedral loop ik richting het water (hoe kan het ook anders dan Brisbane River genaamd) via het Customs House. Eenmaal bij de rivier heb ik een mooi uitzicht over de Story Bridge.

Een stukje verder neem ik de gratis ferry terug naar waar ik vanochtend ben begonnen. In het centrum zijn een aantal buslijnen en dus ook deze ferry gratis. Dat is een mooi systeem waar vooral de toeristen graag gebruik van maken.

Bij de North Quay ga ik eruit en loop dan richting de Queen Street Mall. Daar zit een sushizaakje waar je per rol kan bestellen. Lekker, makkelijk en voor mijn gevoel beter dan de Mac en KFC die aan de overkant zitten. In de straat zijn genoeg bankjes waar je even kunt zitten.

Na de lunch ga ik voor poging nummer 2 naar de Clock Tower in het stadhuis. Het is nu minder druk en ik weet welke lift ik moet hebben dus dat gaat al een stuk beter. Een Spaanse gids neemt ons mee de lift in naar top van de Clock Tower. Dit is de oudste lift in Brisbane en nog steeds handbediend! De toren is 92 meter hoog en was tot de jaren 60 de hoogste toren in Brisbane. Dat is tegenwoordig wel anders met de Skytower die 270 meter hoog is. Het uitzicht is wel erg mooi van boven, vooral het verschil tussen de oude en nieuwe gebouwen.

Als ik weer buiten sta, loop ik richting het zuiden naar de Botanische Tuinen en daarna via de Goodwill Bridge naar de South Bank.

De South Bank is echt een plek om te relaxen, je hebt er een mooi uitzicht op Brisbane, maar er is ook een strandje en zwemmogelijkheid. Ik relax hier ook even met een boek en een ijsje en zoek daarna weer de bus terug. Morgen ga ik weer een stukje verder naar Sydney rijden!

Dag 8 Hervey Bay - Brisbane

Er zijn van die dagen op vakantie dat er weinig gebeurt en vandaag was zo’n dag. Na de mooie dag van gisteren is het vandaag weer tijd om verder te gaan. Eigenlijk om terug te gaan want ik ga naar Brisbane, of zoals ze hier zeggen Brissie. Aussies houden ervan om van alles af te korten, breakfast naar brekky, sunnies voor de zonnebril en de barbie voor de barbecue.

Over echte Australische zaken gesproken, gisteren op de terugweg deed Dave z’n best om een kangoeroe voor me te spotten. Hij zag er echt veel maar het was niet aan mij besteed 😂. Gelukkig zag ik de laatste wel en heb ik m’n eerste kangoeroe in het echt gezien! Nu nog een koala!

Ik heb vandaag niet zoveel haast dus ik loop eerst nog een rondje door Hervey Bay, wat vooral een plek is voor pensionado’s. Of zoals het hier noemen de ‘newlyweds and nearlydeads’ waarbij de eersten in de toeristenindustrie werken. Maar vanochtend word ik vooral bijna aangereden door de scootmobielen. Midden in het centrum staat nog een grote walvis, want dit is één van de beste plekken om ze te spotten voor de kust want ze schuilen graag even achter Fraser Island.

Helaas heb ik daar geen tijd voor want ik moet naar Brisbane. Dat is nog 3,5 uur rijden en aangezien ik dit stuk al gereden heb, stop ik onderweg alleen even voor een lunchbreak. Het laatste stuk rijd ik over de Steve Irwin Way en dat doet me terug denken aan een vakantie in Ierland. We stonden daar op de trein te wachten toen een onbekende man naar ons toe kwam om te vragen of we Steve Irwin kenden. Ja die kenden we wel. Om vervolgens te vertellen dat hij overleden was. Uiteraard hadden we toen nog geen telefoon met internet om dit te checken dus we vroegen ons de hele treinreis of dit waar was. Vooral omdat hij dit zo ‘out of the blue’ tegen ons kwam zeggen.

Ik wurm me door het best drukke verkeer van Brisbane, dat van een afstandje aan Rotterdam doet denken. Veel architectonische hoogbouw langs het water met veel bruggen. Alleen is Brisbane wel een stukje groter. Het is de 3^e stad van Australië met zo’n 2,6 miljoen inwoners. In 2032 gaan ze hier de Olympische Spelen organiseren.

Het appartement dat ik geboekt heb, ligt in het zuiden van Brisbane. Ik ga hierna richting Sydney dus het is wel zo handig dat ik overmorgen niet Brisbane eerst moet doorkruisen. Aan de dame bij de receptie vraag ik hoe ik me het OV naar de stad kan en waar ik een kaartje kan kopen. De respons was dat ze geen idee had want ze was al sinds haar schooltijd niet meer met de bus geweest. Je zou toch denken dat mensen die hier verblijven wel vaker zo’n vraag hebben 😊.  Ze hebben hier een soort OV kaart maar ik wil morgen een los kaartje kopen en dat kan niet meer in de bus, vandaar dus mijn vraag.

Ik ga dan meer even op onderzoek uit bij het plaatselijke busstation en daar kan je losse kaartjes kopen op het perron. Nou dat weet ik dan ook weer, misschien moet ik het nog even aan de receptioniste gaan vertellen 😉. Als laatste ga ik nog even naar de plaatselijke supermarkt (Woolworth’s) voor het avondeten. Dit appartement heeft een kitchenette dus dat is wel handig!   

Dag 7 K'gari (Fraser Island)

Galangoor djali! Good day!

Vandaag moet ik vroeg op want al voor 7.30 uur word ik opgehaald voor een excursie. En niet zo maar eentje, nee ik ga naar Fraser Island, oftwel K’gari zoals het nu heet sinds de officiële wijziging afgelopen juni. K’gari betekent ‘paradijs’ in de lokale taal.

Dave is onze gids van vandaag en ik mag van hem voorin zitten in het 16 persoonsbusje, is dat even leuk! Later op de dag blijkt dat wel fijn te zijn omdat het ‘wegdek’ best pittig is om op te rijden 😉. We halen nog wat andere mensen op en gaan dan naar River Heads waar vandaan de ferry vertrekt naar K’gari. Dave vertelt ons iets over dingo safety dat wel belangrijk is op dit eiland. Er leven een aantal roedels op dit eiland en je wil niet aangevallen worden door zo’n roedel of losse dingo. Aan boord zijn ook een aantal kinderen en die schijnen een ‘makkelijke’ prooi te zijn dus die mag je niet verder weg laten komen dan op armlengte. Nou als je dit zo allemaal hoort, lijkt het of we naar een supergevaarlijk eiland gaan maar we zullen geen dingo tegen komen tot de laatste kilometer terug naar de boot.

Bij de ferry worden alle 4WD erop geholpen, inclusief ons busje dat er maar net nog bij past. De overtocht duurt een half uurtje en iedereen laat z’n banden alvast leeglopen voor het avontuur op het eiland.

Vlak voor de aankomst moeten we weer allemaal het busje in en vertrekken we als eerste het land op. K’gari is met 122 km lang, het grootste zandeiland ter wereld en staat ook op de UNESCO werelderfgoedlijst. Wij gaan vandaag maar een klein stukje ervan bezoeken dat rond het middelste deel van het eiland ligt.

Dave schakelt naar 4WD en dan begint de rit over het eiland. Alle wegen zijn hier zandwegen, het hele eiland is namelijk volledig opgebouwd uit zand. Om een idee te krijgen van de wegen, hierbij een kort filmpje. Dit was nog een goede weg 😊.

De bomen zijn hier heel hard omdat ze ook de silica vanuit het zand meenemen in de groei. Hierdoor zijn hier vroeger veel bomen gekapt. Die bomen moesten uiteraard ook verplaatst worden en dat werd eerst met paarden en buffels gedaan maar later kwam de stoomlocomotief. Waar dan altijd mensen naast moesten lopen met water omdat de kolen ook vonkjes gaven die het bos in de brand konden zetten.

Onze eerste stop is bij Wanggoolba Creek waar we eerst een wandeling maken door het regenwoud voordat we aan onze ‘morning tea’ beginnen. Tis net of ik in Engeland ben! In 1995 is het bomenkappen gestopt en alles is gelijk opnieuw aangeplant dus er zijn geen stukken zonder bos. De wandeling komt uit bij Central Station wat vroeger een dorpje was voor de houthakkers inclusief scholen. Nu wonen er nog wel mensen op het eiland maar hier niet meer.

Na de thee en cake gaan we weer de bus in (wat best een hoge opstap is voor mij) en rijden verder naar het strand aan de oostzijde van het eiland: 75 Mile Beach. Hiervoor moeten we door het resort (Eurong) heen dat helemaal electrisch begrensd is om de dingo’s buiten te houden. Aan de andere kant komen we dan uit op het strand en dat is hier een snelweg. Wow wat een gaaf gezicht!

We rijden een stuk over het strand heen (je mag hier 80 km/uur rijden) tot we bij Eli Creek aankomen. Zo hier is het ineens druk! Je kan hier namelijk in de creek dobberen in een band en dat gebeurt ook in grote getale. Ik loop over de boardwalk naar waar je de creek in mag en waad dan door de creek weer terug naar het begin. Het water is hier super helder door de filtering van het zand en het maakt ook geen geluid door het ontbreken van rotsen.

Als we iedereen weer verzameld hebben, rijden we een stukje verder over 75 Mile Beach naar de Pinnacles. Naast snelweg is het ook een landingsbaan voor de vliegtuigen die hier een rondje vliegen over het eiland. Alles is hier ontstaan door zand, dus ook alle heuvels en rotsen zoals de Pinnacles.

De laatste stop voor de lunch is het scheepswrak Maheno. Deze werd ooit versleept naar Japan (ergens in jaren 30) maar tijdens een storm is het schip losgeraakt en hier gestrand. En 90 jaar later ligt het hier nog steeds en stoppen wij om dit te fotograferen.

We gaan vervolgens lunchen in Happy Valley dat een kleine nederzetting is op het eiland. De lunch bestaat uit een wrap en een fruitsalade. Dat wordt allemaal prima verzorgd door Dave. Hierna gaan we richting de laatste bestemming van vandaag: Lake Mckenzie maar we stoppen eerst nog bij Pile Valley. Dat is een beschermd bosgebied dat een aantal jaar geleden geopend is door Harry en Meghan. De bomen zijn hier zo oud en dik waardoor je 2 op de foto kunt staan!

Dan rijden we het laatste stukje naar Lake McKenzie waar we nog een uurtje kunnen relaxen en zwemmen voordat we terug moeten naar de boot. Dit meer ligt boven op een zandduin en wordt volledig gevoed door regenwater. Het zand zorgt er dan weer voor dat het water erin blijft.

Na dit mooie einde rijdt Dave ons weer terug de ferry op (via de slechtste weg van de dag, ik hoop dat Dave een goede chiropractor heeft) en nemen we afscheid van dit eiland. Het was een mooie dag in Paradijs!

 

Dag 6 Noosa - Hervey Bay

Wunya Ngulum – Welcome to Kabi Country

Ik was behoorlijk uitgeteld gisteravond maar na 10 uur slaap ben ik weer helemaal klaar voor de dag. Ik doe rustig aan (wat later niet zo handig bleek) want ik heb niet echt haast. Na het ontbijt pak ik m’n spullen weer in want vannacht slaap ik in Hervey Bay. Maar eerst ga ik naar Noosa National Park. Nou ik ben niet de enige, zelfs om 9.00 uur is het al megadruk. Ik rijd een aantal rondjes op de parkeerplaats van het NP, maar daar is geen plek te vinden. Overigens moet je hier nog best goed opletten waar en hoe lang je ergens mag parkeren. Als er bijv 2P staat dan mag je er 2 uur staan, 3P voor 3 uur etc.

Na een paar rondjes rijd ik toch maar terug naar het centrum van Noosa, daar is ook een parkeerplaats waar ik meer geluk heb en net een plekje vind als iemand weggaat. Ik mag er dan 4 uur staan. Pff wat een drukte hier. Ik lees later op het infobord dat 1,1 miljoen mensen die wandeling maken door het NP en dan tellen de strandbezoekers niet eens mee.

Eerst maar een foto van de huurauto maken dan hebben jullie een idee van m’n slagschip.

Ook is het tijd om me in te smeren want het weer is top vandaag en het blijft voorlopig nog wel even zo. Beter dan het vochtige weer in Singapore. Dan loop ik weer het stuk terug naar de ingang van het NP. Er is wel een mooie boardwalk langs het strand aangelegd om er te komen, dus het is zeker geen straf. 

Er zijn een aantal wandelroutes hier en ik kies ervoor om tot aan Hell’s Gates te lopen en via dezelfde weg terug te gaan. Dat moet wel lukken binnen de parkeertijd.

Het is een schitterende omgeving hier. In het water wordt vooral gesurft. Noosa is één van de plekken waar je kunt leren surfen maar ook de locals zijn er pro in. Daarnaast zijn er verschillende plekken waar je het strand op kan of kan genieten van het uitzicht. Ik maak dus genoeg foto’s en hieronder een kleine selectie.

Bij Dolphin Point worden andere toeristen ineens enthousiast als er in de verte iets gebeurd. En dat iets blijken walvissen te zijn! Beetje ver weg maar ik heb een verrekijker mee en dan is het iets beter te zien. Sowieso veel ‘wildlife’ hier want ik struikel bijna over een boskalkoen die hier overal rond scharrelen. Ook zie ik een groepje aalscholvers op de rotsen zitten.

Als ik bij Hell’s Gates aankom, is het tijd voor pauze maar ik zit echt net als er weer als er weer flink gewezen wordt. En jahoor, opnieuw walvissen (bultruggen). Dit keer een stuk dichterbij en deze geven ook een show weg. Hoog uit het water en daardoor ook op de foto te zetten. Dichterbij de kust zwemt ook nog een groepje dolfijnen. Wow wat een mooi gezicht zo allemaal voor m’n neus.

Ik geniet nog even na en loop dan dezelfde weg weer terug naar het centrum van Noosa. Dan heb ik wel een ijsje verdiend! Die eet ik lekker op het strand op en loop daarna nog even door Hastings Street, de winkelstraat van Noosa. Het lijkt me een leuk stadje alleen een beetje druk voor de ruimte die er is.

In de auto stel ik de navigatie in op m’n eindbestemming van vandaag: Hervey Bay. Ik heb daar een stacaravan geboekt op een vakantiepark en ik typ de naam in in Google Maps. Niet wetende dat er 3 vakantieparken in Hervey Bay zijn met die naam en uiteraard bij de verkeerde uitkom. Aan de reactie bij de receptie denk ik niet dat ik de eerste ben die dit overkomt. Morgen heb een excursie en daarvoor word ik opgehaald bij de accommodatie. Hmmm, heb ik daar wel de juiste opgegeven? Dat blijkt niet zo te zijn maar de dame van de receptie wil wel even bellen voor me om het juiste adres door te geven. Dat is heel aardig!

Gelukkig verwachtten ze bij de andere park mij wel, dat is toch fijn! Het is een prima plek om een paar nachten te blijven. Lekker makkelijk dat je ook een eigen keuken erbij hebt. Morgen wordt hopelijk weer zo’n mooie dag!