Dag 41 Mataranka - Batchelor

Eerste stop van vandaag is in Katherine, dat is een uurtje rijden van Mataranka. Katherine is een wat grotere plaats in de omgeving en de geboorteplaats van wielrenner Cadel Evans. Voor mij is als eerste een plek om boodschappen te halen want de komende dagen ben ik weer in ‘the middle of nowhere’.

Na de boodschappen ga ik naar Nitmiluk National Park in Katherine bezoeken op ongeveer een half uur van het centrum. Inmiddels is het behoorlijk warm en vochtig geworden dus ik ga maar een korte  wandeling doen naar de Baruwei Lookout. Onderweg kom ik behoorlijk veel trappen tegen.

Warm en bezweet kom ik boven maar het uitzicht over de Katherine Gorge vergoedt weer veel.

Gelukkig heeft de auto airco dus het is lekker om even in bij te komen. In Katherine stop ik nog even om te tanken en om een lunch te halen bij de plaatselijke Macca’s. Dan is het tijd om weer een stukje verder naar Darwin te gaan rijden. Ik heb de oorspronkelijke route iets veranderd ivm het warme weer dus ik ga eerst naar Litchfield en dan naar Kakadu ipv erna. Ik check eerst in bij de camping en rijd daarna de enige (maar lange) weg door het Nationale Park.

De afgelopen dagen heb ik het al een aantal keren gehad over de termietenheuvels. In dit park is een speciaal deel aan gewijd en dat is niet zomaar. Er zijn blijkbaar verschillende soorten termieten die ook verschillende soorten termietenheuvels bouwen. Zo heb je kathedraal termieten die hele hoge heuvels bouwen. Hier staat eentje die al 50 jaar oud is.

Naast deze kathedraal termieten zijn er ook termieten die magnetische termietenheuvels bouwen. Onderzoekers zijn erachter gekomen dat deze termieten een ingebouwd kompas hebben en daardoor bouwen ze hun heuvels op een noord-zuid lijn. Op deze manier hebben ze altijd een koele kant in hun heuvel waardoor alles binnen op de juiste temperatuur blijft. Doordat alle heuvels op dezelfde manier staan, lijkt het een beetje op grafstenen op een begraafplaats.

Litchfielfd NP is verder vooral bekend om zijn vele watervallen. Ik bezoek er een aantal die gelukkig maar een korte wandeling kennen: Florence, Tolmer en Wangi Falls.

De afstanden zijn best groot in dit park. Vanaf de Wangi Falls is het bijna een uur rijden om weer terug bij de camping te komen. Inmiddels is al bijna tijd voor de zon om onder te gaan en dat betekent dat de dieren ook tevoorschijn komen. Ik zie vele wallaby’s in de omgeving en het lukt om dit keer er wel eentje op de foto te krijgen.

Morgen ga ik voor 2 nachten naar Kakadu National Park, de laatste stop voor Darwin.

Dag 40 Tennant Creek - Mataranka

Vandaag rijd ik deel 2 van de Stuart Highway richting Darwin. De laatste week is officieel begonnen, volgende week dinsdag ben ik alweer terug in Nederland ☹. Allereerst ga ik nog even tanken in Tennant Creek want dat gaat best hard met deze afstanden. Goed opletten welke benzine erin moet want de vorige auto moest diesel maar deze heeft weer ongelood 91. Na het tanken maak ik een eerste stop bij het telegraafstation van Tennant Creek. Het lijkt me een hard bestaan als je hier vroeger woonde, er kwam zelden iemand langs en je taak was dus alleen om de boodschappen door te seinen. Ook zijn hier weer genoeg termietenheuvels. Onderweg kom ik ook veel aangeklede versies tegen, in de letterlijk zin van het woord, dus met t-shirt en hoed/pet.

Op de kaart kan je zien welke route ik volg vanaf Alice Springs. Ik ga nog wat uitstapjes maken voordat ik naar Darwin ga maar dat zal ook mijn eindbestemming zijn.

Onderweg kom je wel genoeg benzinestations tegen dus daar hoef ik me niet echt zorgen over te maken. Vaak onder één dak met een minisupermarkt en iets waar je kunt eten. Sommigen hebben er ook een camping oid bij.

Het is weer niet saai vandaag, wel veel meer roadtrains dan gisteren. Sommigen met wel 4 opleggers. Soms moet je deze ook inhalen dus dat duurt wel even. De chauffeur van de roadtrain helpt je wel met signalen geven.

Ook regent het weer behoorlijk vandaag. Het regenseizoen is hier echt begonnen. Als ik bij eindbestemming Mataranka aankom, merk ik ook dat het hier een veel vochtiger klimaat is dan het warme klimaat in het centrum van Australië. In Mataranka ligt het Elsey National Park en hier staan ineens heel veel palmbomen.

Ik word gewaarschuwd voor het laatste ‘Australische’ dier dat ik nog niet heb gezien: de krokodil. Ik zie ze vandaag ook nog niet, maar wie weet ergens in de komende dagen.

Als ik het Nationale Park inrijd, staat er iets op de weg en dat blijkt een pauw te zijn. Even wachten totdat ‘ie een andere route kiest en ik kan weer verder.

Elsey NP heeft een aantal natuurlijke bronnen waarin je kan zwemmen. Ik sla vandaag even over maar er zijn genoeg mensen die dit wel doen. Ook maak ik een wandeling bij Bitter Springs want het is vochtig maar door de regen niet al te warm. Op een gegeven moment hoor ik ‘boink, boink, boink, en jahoor daar huppelen een paar kangoeroes voorbij. Te snel voor een foto maar wel leuk om te zien.

Daarna ga ik naar de camping in Mataranka waar ik een nachtje blijf en onderweg kom ik de plaatselijke vogel, de Brolga (een soort kraanvogel) tegen. Het is de grootste watervogel van Australië.

Morgen weer een stukje noordelijker richting Darwin!

Dag 39 Alice Springs - Tennant Creek

Ik kan vanochtend wat langer blijven liggen en dat komt wel goed uit want ben behoorlijk verkouden geworden. Heerlijk met 40 graden buiten! Gelukkig staat er niet veel actiefs op het programma de komende dagen. Lekker een beetje autorijden.

Het hostel waar ik vannacht sliep is wel erg leuk. Beetje rare stad maar een super gezellig hostel.

Ik tank dan m’n huurauto af en rijd naar verhuurlocatie in Alice Springs zelf. Het was goedkoper om de nieuwe auto hier te huren dan op het vliegveld (dat is vaak zo, dus hierbij gratis tip!). Alleen moet ik alsnog naar het vliegveld omdat ze de juiste auto hier niet hebben. Dat is dus niet zo handig want het vliegveld is precies de kant op waar ik niet heen moet. Maar goed weinig keus, dus naar het vliegveld waar ik m’n (te) grote auto na zo’n 1100 km omruil voor een bescheidener Toyota Corolla.

Dan rijd ik weer de Stuart Highway op richting Darwin maar vandaag stop ik in Tennant Creek.  Ik had van te voren gedacht dat dit één rechte weg zou zijn met alleen maar zand oid, maar het is best een gevarieerd landschap. Stuart was overigens de leider van de eerste expeditie die succesvol van zuid naar noord door het midden van Australië is gereisd. De Stuart Highway volgt nog grotendeels zijn route.

Onderweg maak ik eerst een stop bij Barrow Creek Telegraph Station. Er waren 15 van dit soort stations die langs de route van Stuart zijn geplaatst tussen Darwin en Adelaide rond 1871. Een paar maanden later werd deze aangesloten op de Java telegraaflijn waardoor communicatie met Europa ipv maanden ineens ‘maar’ uren duurde.

De tweede stop is bij Karlu Karlu of Devil’s Marbles. Hier kom zowaar andere toeristen tegen. Dat is al redelijk bijzonder rond deze tijd van het jaar maar zij zaten ook nog in hetzelfde hostel in Alice Springs.

Ook schieten de termietenheuvels ineens als ‘paddenstoelen’ uit de grond. Geen idee waarom ineens hier maar ze zijn overal.

Hierna rijd ik het laatste stuk naar Tennant Creek. Althans dat is het plan maar het wordt opeens erg donker en gaat heel hard regenen. Gelukkig is hier net een rustplaats waar ik maar even de bui afwacht. De temperatuur daalt ook van 40 naar 20 graden. Als de regen weer gestopt is, dan stijgt de temperatuur weer snel.

Als ik Tennant Creek naar binnen rijd, maak ik nog een foto bij binnenkomst. Hier maken ze er meer werk van dan bij de nationale parken! Morgen deel 2 van de route richting Darwin.

 

Dag 38 Kings Canyon - Alice Springs

De komende dagen ga ik via Alice Springs naar het noorden van Australië rijden. Flink wat kilometers dus en vandaag het eerste deel. Ik heb niet echt haast want veel valt er op het stuk naar Alice Springs niet te beleven maar toch ben ik op tijd wakker. De groep die gisteren aangekomen is, is alweer op pad. Waarschijnlijk om vroeg aan de Kings Canyon Rim Walk te beginnen.

Ik pak alles weer in en leg het in de auto. Morgen ga ik in Alice Springs van auto wisselen, dat was een stuk goedkoper dan deze auto tot aan Darwin te houden. Het ontbijt is hier inbegrepen, gisteren heb ik het meegenomen naar de wandeling maar vanochtend kan ik hier even op m’n gemak eten.

Dan is het tijd om het stuk weer terug te rijden over de Luritja Road totdat ik bij de splitsing kom waar je rechts naar Uluru gaat en links naar Alice Springs. Deze weg heet de Lasseter Highway. Ik maak nog even een foto bij de Red Centre Way.

Aan het einde van de Lasseter Highway op de kruising met de Stuart Highway ligt Erldunda. Ik maak hier een stop, zoals bijna alle auto’s en touringcars want dit is zo’n beetje het enige in de omgeving. Ook even tanken hier want ik ga het anders niet halen naar Alice Springs. Je kan hier van alles doen, zelfs emoes voeren. Ze noemen zich centre of the centre, oftewel dat ze in het exacte midden van Australië zou liggen. Dat klopt niet helemaal maar het ligt wel dichtbij.

Dan rijd ik het laatste stuk naar Alice Springs dat niet zo’n goed naam meer heeft tegenwoordig. Veel criminaliteit en daklozen vooral onder de oorspronkelijke bewoners. Je wordt gewaarschuwd om niets in je auto te laten (ook door de autoverhuur) dus ik drop eerst mijn spullen in het (ommuurde) hostel. Bijna alles heeft hier hoge muren, het heeft wel wat weg van Zuid-Afrika. Gelukkig blijf ik hier maar één nachtje. Ik doe boodschappen voor een aantal dagen want over 3 dagen ben ik pas weer in een wat grotere plaats dus ik probeer het tot dan uit te zingen. Na de boodschappen ga ik nog even van het uitzicht genieten op Anzac Hill.

Morgen ga ik dus eerst m’n auto omruilen en dan een stuk verder op de Stuart Highway naar Tennant Creek.

Dag 37 Kings Canyon

Vandaag sta ik vroeg op want ik wil de Kings Canyon Rim Walk gaan lopen en die sluit om 9.00 uur. Je moet dus voor 9.00 uur beginnen maar het liefst nog eerder want je loopt de hele wandeling (ongeveer 3 uur) in de zon. Overigens sluit ‘ie alleen om 9.00 uur als de verwachting is dat het 36 graden of meer wordt die dag, maar dat wordt het vandaag wel.

Ik overnacht in Kings Creek en dan is het nog zo’n half uur rijden naar de start van de wandeling in Watarrka National Park. Ik begin uiteindelijk rond 7.30 uur met de wandeling met m’n rugzak vol met water en eten. Je krijgt een boel waarschuwingen mee bij het beginpunt, een beetje afschrikwekkend. Vooral het eerste deel is erg steil, daarna valt het mee. Het eerste deel heet heartbreak hill of heart attack hill en is dan ook best pittig.

Daarna loop je een beetje langs de rim, maar het is af en toe wel klimmen en klauteren. En het gaat nog steeds wel redelijk op en neer. Het uitzicht is wel schitterend!

Ongeveer halverwege kom ik in een gedeelte dat de Garden of Eden heet. Hier is een permanente waterpoel waardoor er veel vegetatie is. Sowieso staan er wel veel bomen en planten, meer dan ik had verwacht. Het blijkt dat zandsteen het regenwater goed kan opslaan en de planten kunnen dan uit die voorraden hun water halen, ondanks dat het niet veel regent. Om door de ‘garden’ heen te komen, moet ik eerst een grote trap af, een brug over en aan de andere kant van de kloof weer een trap omhoog.

Het tweede deel van de wandeling gaat tussen de zandstenen koepels door en vaak ook er overheen. Na de eerste klim stond een boord dat de wandeling vanaf dan ‘leisurely’ zo zijn. Nou daar ben ik het niet helemaal mee eens, of helemaal niet.

Uiteraard moet aan het eind van de wandeling ook het stuk weer naar beneden gelopen worden en die ‘trappen’ zijn best een aanslag op m’n knieën.

Als ik weer beneden ben, is de wandeling inmiddels gesloten. Er zijn toegangspoortjes en je kan ‘m ook maar één kant op lopen, halverwege en aan het einde is ook een poortje. Ik loop nog een stuk de kloof in via de Kings Creek walk maar dat valt dan toch een beetje tegen als je net bovenop hebt gelopen.

Het laatste dat ik hier nog wil doen ligt een stukje terug op de weg naar Kings Creek en dat heet Kathleen Springs. Hier ligt een waterbron waar vroeger de Aborginals hebben overnacht. Ook is deze kloof gebruikt om vee in de verzamelen. Hier zijn nog resten van te zien. Sinds dit een national park geworden is, mag dit niet meer.

Inmiddels is het bijna 40 graden en staat er 16 km op de teller. Ik vind het wel best geweest in deze hitte en ga terug naar de airco in Kings Creek. Even lekker bijkomen. Ik zie de dromedarissen voorbij komen en ’s avonds komt er een mooie zonsondergang.

De komende drie dagen zullen in het teken staan van kilometers maken, dus iets minder beleven en wat meer in de auto zitten.